« Önceki | Sonraki »

7/11/2009

Dünyanın En Büyük Yapbozu Olan Bi Ruhum Var

Her türlü başımı derde sokabilecek bi yeteneğe ve anlık değişken karar merkezine sahibim. Sabah uynadığımda içimde varolan neşe yüzümü yıkamaya gidene kadar değişmekte. İlk dakika ne de yakışıklıyım lan Murat Boz halt etmiş yanımda, iyi ki erkek olarak doğmuşum, ben ve apış aram dünyanın merkezi olmalı çok yaşa penis , hayat ne güzel derken, anasını satıyım ulan, bu sabahta sakallarım çıkmamış kabak gibi suratım var, hey gidi kahpe dünya şu feleğin anca sillesi bana mı?; ben ne diye yaşıyom ki hayatta gibi iplenmemişlik tokat gibi yüzüme çarpıyo...Nasıl akşamı ettiğimi sen hesap et artık...Benim elimdeki yapbozu 5 yaşındaki bi eşşeolunun eline versem beden iyi yapar be...

7/11/2009

Oyunbozan Oyunu Oynamayı Hep Sevmişimdir..:)

Bi arkadaş parti vercecek diyelim ve bende buna bi gıcık oluyom bi gıcık ki hııh davet etsede gitmem derim. Oldu ya beni davet etmedi işte o zaman ille gidesim gelir. Böyle üzerimde gereksizlikler çok. Çimlere basmayın deseler ille basacam banane banane derim. Önemsememezlik sloganı var kurallara ve uçana kaçana sıçana karşı içimde. Oyubozan oyunu oynamayı seviyom lan, ne edeyim yani? ...Yemek sofrasında bile gereksiz bi adam oluveriyom. Şöyle: Yine mi bamyaaaa deyip yinede o yemeği yemek gibi... Manyak mıyım ne? 

Her şeye karşı her türlü asiliğimin sebebi çiş eğitimim olsa gerek. Afacan çişin geldimi tuvalete yapıcan tamam mı oğlum diye baskıcı olmasalardı her şey daha güzel olabilirdi. Tamam ben pantolonumu indirip kül tablalarına, çiçek saksılarına bazen balkondan aşağıya işediğim için böyle demiş olabilirler ama otobanda yüzümü arabanın camına yapıştırmış elimi tükrükleyip cama resimler çizerken ve 5 dakikada bir babaaa ne zaman bu yol bitecek diye sorup, en çok sorulan soru rekoruna koşarken ve babamın az kaldı az kaldı oğlum demesi ile dünyanın en saçma yalanını dinlerken ve salak salak oraya buraya bakarken arabasını park edip sağa sola gerine gerine işeyen amcaları görmeseydim her şey çok farklı olacaktı.Şu hakikat var ki, ben seviyodum pantolonumu indirip saksılara işemeyi....Tabi şimdi büyüdüm, öyle anaaa çişim geldi indireyim pantolonuda işeyeyim şuracığa demek olmuyo..

Eski fotolara baktım bugün. Böyle her resimde cıbıl cıbılım. Boğum boğum her yerim. Pipim içine kaçmış sanki.. Kaşık kaşık mamayı deperlerken çekilmiş resimlerimde var. Yani ne diye bu kadar yemek yediriyolarmış bana anlamış değilim. Hatta bi resimde daha 7 aylık falanım bamya yediriyolar bana. Şimdi anlıyom şu an bile yemekte bamya olunca yinemi bamyaaaaa yaaa dememi.